Karunya

Nako

Jacek — Tue, 08 Dec 2009 18:57:09 +0000

Po długim okresie lenistwa wracam z nowym postem, znalazłem również moje notatki z tej podróży, więc poniżej uzupełnię opis tej wycieczki.

Zanim wyruszyłem do Spiti musiałem przeczekać parę godzin w Delhi, nie robiłem zdjęć, gdyż ogólnie stolica nie zrobiła na mnie zbyt dobrego wrażenia – przemieszanie drogich sklepów z bałaganem. Dodatkowo na każdym kroku można było usłyszeć za plecami „Hello my friend”, po czym doczepiał się jakiś chłopak który za darmo oferował pomoc – jakoś nie mogłem uwierzyć w te dobre zamiary, niestety trudno się było od nich opędzić. Schowałem się w McDonaldzie i nie omieszkałem przetestować tamtejszego jedzenia – hamburgery kiepskie ale frytki standadowo dobre ;). Następnym problemem byli ludzie oferujący czyszczenie uszu – nachodzili mnie ze wszystkich stron, ja już sam nie wiedziałem czy wosk mi się wylewa z ucha czy co. Na szczęście pod koniec dnia spotkałem miłego Indusa, który studiował w Moskwie i ucięliśmy sobie miła pogawędkę.

Następnie metrem udałem się na dworzec autobusowy – zanim na niego trafiłem pobłądziłem po okolicy – każda napotkana osoba wskazywała mi inne potencjalne miejsce lokalizacji dworca. Potwierdziła się jedna z informacji: w Indiach wszyscy chcą ci pomóc, nawet jak nie znają odpowiedzi na pytanie to i tak jej udzielą ;). W każdym razie bezpiecznie wylądowałem w busie do Shimli, w którym mogłem poczuć himaljaskie mrozy – klima działała tak dobrze, że się przeziębiłem – była to najzimniejsza noc w całej podróży.

W poprzednim poście opisałem mój krótki pobyt w Shimli – dodam jedynie, że tak zagadałem się z poznanymi tam studentami, że musiałem wziąć taxi aby zdążyć na następny autobus do Reckong Peo. Po nocy w Reckong Peo udałem się do Nako na jedną noc, po czym wyruszyłem dalej – w kierunku Kalpy – i właśnie poniżej przedstawiam opis tej podróży. Jeszcze będąc w Reckong Peo dowiedziałem się że droga z Nako do Tabo jest nieprzejezdna, ale poznany Holender powiedział, że da się przejść przez lawiny. Mimo tego moje obawy wzrastają, gdyż coraz więcej osób mówi, że lawina która zeszła jest nie do przejścia.

w drodze do Nako, krajobrazy jeszcze bardziej dramatyczne a przepaście jeszcze bardziej strome = więcej frajdy :D wystawiałem głowę za okno jak głupi pies ;)

w drodze do Nako

bardzo częsty widok na tych drogach, tzn. zeszła właśnie lawina i zasypała drogę, jest to kolejny czynnik umilający podróż :D

najzabawniejsze w tym wszystkim było, że gdy tak tłukłem się tym autobusem, czytając gazetę znalazłem artykuł o jakiś lawinach, zasypanych ludziach którzy umarli pod lawinami, co zwróciło moją uwagę, po przestudiowaniu mapy okryłem, że piszą właśnie o drodze którą jadę ... byłem niezłym szczęściarzem bo drogi były pozamykane, a kiedy ja jechałem był to pierwszy dzień gdy je otwarto ( o czym świadczyło kołysanie autobusem gdy przejeżdżaliśmy przez tereno po lawinowe) przygoda przygoda każdej chwili szkoda :)

w drodze do Nako

kolejny przykład ciekawego poprowadzenia drogi :)

A tutaj filmy bardziej oddające atmosferę podróży tymi drogami:

mniej więcej na granicy Kinnaur i Spiti leży Nako, niezwykle malowniczo położona wioska ze starą buddyjską światynią

ciasne uliczki w Nako :)

następnego dnia udałem się na mały treking, widoki były pyszne :)

Nako

zdjęcia zrobione na dachu świątyni, te rozwieszone chorągiewki to flagi modlitewne, a ten przystojny facet o aparycji Mela Gibsona i obfitej muskulatrze to ja ;)

tak tak to ja :)

wracałem do Nako troszkę inną drogą i zahaczyłem o to śliczne jeziorko

jezioro w Nako

hmm nie znam nazwy tego przedmiotu, w każdym razie przechodząc obok tego zakręca się tym, takich młynków jest mnóstwo przy świątyniach

przyszedł wieczór, przyszedł czas na integrację :D - a oczywiście nie ma nic lepszego niż imprezka z mieszkańcami :), panowie byli niezwykle towarzyscy,

mieliśmy kupę śmiechu jak panowie pod wpływem lokalnego araku zaczęli śpiewać

spotkałem również niezwykle sympatycznych podrózników z różnych zakątków świata: Izrael i Nowa Zelandia, muszę przyznać, że po tym wieczorze i po himalajskim winie morelowym i jabłkowym obudziłem się na kacu :)

A tutaj niezwykle sympatyczne małżeństwo z Brazylii :) które dołączyło do nas podczas tego wieczoru

a tutaj film oddający atmosferę tego wieczoru (na którą złożyło się dużo alkoholu i pysznego jedzenia :)):

Wyprawa w Himalaje

Jacek — Fri, 20 Nov 2009 22:54:45 +0000

Witam ponownie,

trochę mi zajęło, zanim nadrobiłem zaległości uczelniane i towarzyskie, ale powoli wracam do uaktualniania mojego bloga.

Tą tajemniczą wycieczką, na którą się udałem była wycieczka do Spiti, nazywanego małym Tybetem. Co tu dużo mówić, około miesiąc zajęło mi planowanie tej wyprawy. Największym problemem było zdecydowania jechać z biurem czy samemu, po przewertowaniu forum www.indiamike.com, które jest nieocenionym źródłem informacjo o podróżach po Indiach, po rozmowach z wieloma ludźmi poznanymi przez to forum, zdecydowałem, że jadę w Himalaje bez podróży a w dodatku w pojedynkę. Teraz muszę przyznać, że była to naprawdę świetna decyzja. Bez biura = taniej i bardziej spontanicznie, samemu = nie zamykać się na grupę ludzi z którymi się podróżuje, a poznawać na każdym kroku nowych ludzi. Inną ważną decyzją, która znacznie ułatwiła mi całą podróż, była decyzja, że na 16 dni spakuje się do zwykłego małego plecaka, wielkości szkolnego. Na każdym kroku kroku budziłem zdziwienie, gdyż zazwyczaj ludzie których spotykałem podróżowali z min 80 litrowymi plecakami.

Dlaczego Spiti ?

Spiti jest to region położony przy granicy z Tybetem, który nie jest jeszcze tak bardzo popularny wśród turystów, dzięki czemu zachował swoją atmosferę. Jest on przesiąknięty kulturą buddyjską (w przeciwieństwie do Tybetu kultura ta może się tu swobodnie rozwijać), znajduje się tu wiele bardzo starych świątyń, dodatkowo jest otoczony przez Himalaje, znajdują się też tam niesamowity formacje skalne. Poczytałem, poprzeglądałem zdjęcia i już wiedziałem, że Spiti będzie strzałem w dziesiątkę. I tak właśnie było.

Dodam jeszcze tylko, dla zachęcenia was do cierpliwego czekania na następne aktualizacje, że miałem okazję chodzić na wysokościach sięgających 5000 m n.p.m., noce spędzałem w małych odizolowanych himalajskich wioskach śpiąc w zwykłych domach razem z lokalnymi rodzinami, dzięki temu mogłem podglądnąć i choć odrobinę poczuć sposób życia tych ludzi. Uczestniczyłem również w festiwalu buddyjskim, ale o tym wszystkim będzie w późniejszych aktualizacjach.

Plan mojej wyprawy:

Coimbatore – Delhi – Shimla – Reckong Peo – Kalpa – Nako – Tabo – Kaza – Langza – Hikkim – Komik – Demul – Lhalung – Dhankhar – Kaza – Manali – Delhi – Coimbatore (16 dni)

te małpki wyglądają bardzo niewinnie, a z tego co się dowiedziałem mogą być bardzo dokuczliwe, chociaż na szczęście ja nie miałem żadnych złych przygód ;)

dzień się powoli budzi w Shimli, można by powiedzieć, że jest to miasto porównywalne do naszego Zakopanego, turyści tu przyjeżdżają poimprezować i zerknąć z daleka na panoramę Himalajów, dlatego też byłem tu tylko parę godzin aby ruszyć w stronę Kinnaur - Reckong Peo :)

drogi w Kinnaur należą chyba do najstraszniejszych na świecie, są jakby powyrzynane w skale, nie ma barierek, jedzie się tuż ponad przepaścią

Przemieszczanie się tymi drogami może być dla niektórych przerażające, dla mnie była to niezwykła frajda wychylić głowę z autobusu spojrzeć w dół - a tam nie ma drogi tylko sama przepaść :) a dookoła boskie widoki ...

Ja oczywiście wybrałem najbardziej swojski rodzaj transportu - autobus lokalny :D - jedzie się z miejscowym ludem, podskakuję się tak mocno że podczas jednej jazdy można cały cellulitis zgubić ;)

o tym jak straszne jest jeżdżenie autobusami świadczy chociażby to, że podczas mojej podróży wiele osób wymiotowało - i nie piszę tu o turystach ... Ja miałem to szczęście, że zająłem miejsce obok takiego właśnie chłopaka z kłopotami ... który potem stwierdził że będzie spać na moim ramieniu :D - co nie zabije to wzmocni ;)

Z Reckong Peo udałem się szybko do Kalpy, w której udałem się na pierwszy treking :) - widoki które mnie przywitały spowodowały pierwsze kłopoty z oddychaniem ;)

Widok na Kalpę

taki widok z czystego 2-osobowego pokoju w Kalpie kosztował około 17 zł ... żyć nie umierać :)

psy w himalajach były przeurocze :) niedość, że ładne i zadbane to jeszcze bardzo przyjaźnie nastawione i rozbrykane :)

to sem ja :) takie emo zdjęcie ;)

a tutaj bardzo mili panowie zajmujący się nawadnieniem ich poletek :) uciąłem z nimi miła pogawędkę i ruszyłem w górę ;)

to najmądrzejszy pies jakiego spotkałem, albo może największy pies dyplomata, otóż powyżej tego miejsca pasły się krowy, ten pies ich pilnował, kiedy robiłem jeden krok w górę, pies robił jeden krok w dól, i tak cały czas, obserował mnie bacznie, w pewnym momencie był już bardzo bliskoi patrzył mi prosto w oczy, zrezygnowałem z dalszej wspinaczki, a on nawet raz nie szczeknął, ale ochronił swoje mućki przede mną ;)

ten dżolo w okularach to ja :D

patrząc na te krajobrazy pomyślałem że Bóg używa Photoshopa

było pysznie ;)

krajobrazy ...

to już w drodze powrotnej, w pewmnym momencie pomyślałem, jak to dobrze że wziąłem buty trekingowe bo momentami było stromo, po czym dołączyły do mnie rześko idące babeczki w japonkach, niosące na plecach z 20 kg siana, po chwili mnie wyprzedziły ...

dzieciaki strasznie się garną do robienia zdjęć :)

całkiem zgrabnie idzie im to jedzenie jabłek

No i ca ja mam tutaj napisac :P

zachód słońca, dzień się kończy, impreza sie zaczyna :)

a tą grupkę spotkałem w miejscowej świątyni, mieliśmy kupę frajdy, dałem im aparat żeby popstrykały zdjęcia i było dużo śmiechu :)

Ogólnie w Himalajach jest mnóstwo turystów z Izraela, jest to chyba najliczniejsza grupa turystów, bo naprawdę w wielu miejscach spotykałęm Izraelitów, co też odzwierciedal się w tym, że w miejscowościach turystycznych jest mnóstwo knajp właśnie z jedzeniem po izraelsku, spędziłem z nimi świetny wieczór, ogólnie dużo juz przedtem podróżowali i opowiadali niesamowite historie :), a ten pan po prawej jest pisarzem :),

przerwa …

Jacek — Thu, 10 Sep 2009 10:23:28 +0000

Nie zameiszczalem ostatnio zdjec bo mam wiecej pracy w laboratorium, poza tym od dluzszego czasu planuje dluzsza wycieczke ktora zaczne w ta sobote i zakoncze po 2 tygodniach … Oznacza to ze przez najblizsze 2-3 tygodnie nic nowego sie tutaj niestety nie pojawi.

W kazdym razie moim planem jest zamieszczenie relacji z wszystkich moich wycieczek, jesli nie zdaze tego zrobic tutaj w Indiach to dokoncze w Polsce.

3majcie kciuki … ;)

Isha Yoga, wycieczka w gory

Jacek — Mon, 31 Aug 2009 09:47:58 +0000

Jakies 2 tygodnie temu dostalismy wolny wtorek, ktory spedzilismy bardzo aktywnie – udalismy sie nieopodal do Isha Yoga http://www.ishafoundation.org/ – jest to centrum jogi, miejsca podobno znane na calym swiecie wsrod osob interesujacych sie joga – mieszka tutaj jeden z guru jogi. I musze przyznac ze jest cos magicznego w tym miejscu :). Wizyte tutaj zaczyna sie od wziecia prysznicu a nastepnie hmm czegos w rodzaju kapieli w basenie w ktorym znajduje sie podobno jedyna na swiecie zestalona rtec w postaci kuli (podobno zostala ona stworzona za pomoca pradawnych alchemicznych indyjskich nauk). Podczas kapieli dotyka sie tej kuli glowa i rekami. Nastepnie udaje sie do miesca wygladajacego jak hmmm swiatynie o przekroju kola, ludzie siadaja dookola i medytuja. Po wizycie w tym miejscu wszyscy czulismy sie naprawde odprezeni :). Pelni sil udalismy sie na wycieczke w gory …

wstalismy wczesnie bo o 6 rano, dzieki temu mozna bylo sie przygladac jak indyjska wioska budzi sie do zycia :)

niestety w Isha Yoga nie mozna bylo robic zdjec, a na zewnarz swiatyni bylo za malo miejsca aby zrobic porzadne fotki, w kazdym razie przewodnim motywem tego miejsca byly zmije - weze w Indiach sa uwazane za swiete, prawie tak jak krowy

Isha Yoga

nie bylbym soba gdybym nie zjadl tutaj porzadnego i smacznego sniadania ... dotad pamietam smak tropikalnej salatki owocowej i swiezej kawy ...

nie zlapalismy busa wiec z powrotem na uniwerek udalismy sie na piechote, mialo to swoje mocne strony w postaci pieknych widokow :), dodam jedynie ze praktycznie codziennie po wyjsciu z mojego guest housu moge rozplywac sie w tych widokach ...

widoki :)

po drodze spotkalismy studentow karunya, oczywiscie musiielismy uwiecznic ta chwile ;)

aby dostac sie w gory najpierw trzeba bylo sie przedrzec przez dzika puszcze pelna krwiozerczych wiewiorek oraz innych gryzoni zywiacych sie ludzkim miesem

nachylenie ok 80 stopni ale dalem rade

warto bylo sie powspinac :)

mniej wiecej w tym miejscu musielismy zostawic Monsoora, nie wiem czy wspomnialem ale Monsoor jest typem bardziej elektro imprezowicza niz kogos kto lubi chodzic po gorach, wiec wybral on opcje drzemki na gorce ;)

potem zgarnelismy go spowrotem, byle niezwykle zadowolony z drzemki, nasz trekking za bardzo sie nie udal bo bylo za duzo cierni i wrocilismy mocno podrapani

widoki

ich troje

chmura gigant

nieopodal znalezlismy ladne wodospady, nie omieszkalismy odegrac tam greckiego dramatu

pokaz cycki !! :D

byla to rowniez dobra okazja do medytacji oraz wyciszenia sie,

miejsce to natchnelo rowniez mnie do uniesienia sie ponad to co materialne

a Monsoor zaspiewal mi serenade, urocze popoludnie

W miedzyczasie Jakub gorzej sie poczul .... ;P

z powrotem do domu wracalismy przez pola ryzowe, widoki byly rozbrajajace :)

pola ryzowe

Varkala – part 2

Jacek — Sat, 29 Aug 2009 06:13:14 +0000

relax

jakos tak sie muszelki ulozyly

black beach oaza spokoju :) - wszyscy turysci przebywaja na innej plazy, my jestesmy outsiderzy ;)

jep jak wciagne brzuch to nawet wygladam

black beach

monsoor i jakub wiecznie walcza ze soba :)

niedlugo ten piekny rekin wyladuje na naszym stole :)

poprosilismy kucharza o troche wiekzse porcje ... kazdy z nas dostal ponad pol kilo miesa rekina, to byla prawdziwa walka z krolem morza

po co komu wedka, skoro mozna tak lowic :)

black beach

bburza sie zbliza

w pociagu wyladowalismy troche spaleni przez slonce ;), i tak mielismy szczescie bo gonilismy pociag i wsiadalismy do niego gdy juz opuszczal stacje ;)

w koncu zlapalismy busa... ale zlapalismy normalnego busa z niewygodnymi siedzeniami ktory wlekl sie i trzasl nami przez 10 godzin ...

Varkala – part 1

Jacek — Fri, 28 Aug 2009 12:11:52 +0000

Ostatni weekend spedzilem w zupelnie inny sposob niz dotychczac – stwierdzilem ze po aktywnych weekendach nalezy mi sie odpoczynek pod palmami :), udalismy sie wiec z Jakubem i Monsoorem do Varkali – nadmorskiego kurortu w Kerali. I musze przyznac ze trafilismy w 10 – rajskie plaze, zlote piaski i nieziemskie jedzenie ….

Varkala przywitala nas pieknymi ognisto czerwonymi klifami

niebieskim morzem i zlotymi plazami

a co najwazniejsze dla osob takich jak ja - czyli zawsze laczacych podroz z dobrym jedzeniem - jest tutaj duuuzo restauracji i kawiarenek z widokiem na morze, nie ma nic lepszego niz wstac rano usiasc w kawiarence i patrzac na morze zajadac kontynentalne sniadanko i popijac kawke ...

nie moglem oderwac oka od tych krajobrazow :)

Varkala ...

Jakub nie bylby soba gdyby tam nie wszedl ;)

Varkala jest rowniez bardzo waznym miejscem pod wzgledem religijnym dla hindusow, kapanie sie tutaj w morzu jest rytualem

z tego co sie dowiedzialem, wg wierzen kapiel obmywa z grzechow, dlaetgo tez musielismy sie naprawde dlugo kapac

po dniu spedzonym na plazowaniu i walce z falami udalismy sie na spacer aby poznac okolice

a tak przyrzadza sie placuszki parotha - apnowie byli na tyle mili ze poczestowali nas jeszcze goracymi plackami ... pychota

dzien sie konczy

swatynia

te wiszace laleczki znajduja sie w tej swiatyni, niestety nie wiem co oznaczaja

swiatynia

udajac sie na kolacje do pobliskiej restauracji wybiera sie jedna ze swiezo zlowionych ryb ktore sa wystawione na stole, nastepnie kucharz przyrzadza ja wg naszego zyczenia ... ta ryba byla najlepsza jaka jadlem w moim zyciu

Varkala

Varkala ala lala

black beach - spedzilismy tutaj pare dobrych godzin walczac z falami, ktore byla naprawde wysokie :)

relax :)

Silent Valley

Jacek — Wed, 19 Aug 2009 13:15:49 +0000

W ostatni weekend udalem sie na wycieczke, odwiedzilem rejony Clementa i Joshuy, razem wybralismy sie na wycieczke do rezerwatu Silent Valley. Rezerwat ten jest znany z roznorodnosci wystepujacej tam fauny i flory, wystepuje tu nieliczne w Indiach lasy deszczowe, oraz wiele gatunktow motyli :P. Tak wiem ze motyle nie sa fascynujace ;). No coz ogolnie bylo zielono dookola i napstrykalem duzo zielonych zdjec, ale ta seria bedzie bez opisow bo duzo sie nei wydarzylo :).

Clement postanowil wyrzucic naszego przewodnika, jednak ze wzgledu na smaczne ciasteczka pozostawilismy go przy zyciu

uh ah pierwszy raz zobaczylem bambusa na zywo :)

Ponizej najgorsze stworzenia na ziemi: pijawki, bylo ich mnostwo, co jakis czas musielismy je zdejmowac z naszych nog …

Udalo sie nam zaobserwowac 2 zwierzaki: malpe i cos w rodzaju gigantycznej wiewiorki :)

Nasz kierowca mial stopy pokryte super glue – nie wiem jakim cudem ale chodzil po tej scianie, nam nie udalo sie nawet zrobic kroku ze wzgledu na pochylosc

a na deser Clement uwalony pudrem pijacy sok z mango ... :D

Chennai i Vellore

Jacek — Mon, 17 Aug 2009 11:18:05 +0000

ten typ taxowki jest uwazany za niezwykle luxusowy, ten okaz byl troche zdezelowany, ale rzeczywiscie jechalo sie komfortowo

w drodze do coimbatore - stamtad lapiemy autobusa do Madrasu

to on ukradl mi bulke !!

odejdz precz albo zaklne cie w imie szatana !!

ulice Chennai czyli Madrasu sa niezwykle kolorowe, tego dnia bylo akurat jakies swieto i mozna bylo zobaczyc wiele osob pomalowanych w ten sposob

hmmm gdzies tu zaparkowalem

ha tutaj wiedza jak ladnie wyeksponowac towar

panie schow ten aparat !!

jeden z nielicznych przykladow nowoczesnej architektury

drzemka na plazy

stwor wylowiony z morza

Cheeng jest swietnym przewodnikiem kulinarnym, zna naprawde swietne restauracje, a ta rybka to niebo w ustach

zreszta tak jak pozostale jedzenie chicken i mutton briani - ryz z mieszanka przypraw i miesem, do tego obowiazkowe moje ulubione lassi

po obiedzie zawsze podawane sa specjalne ziola ktore je sie z cukrem, odswiezaja oddech ale rowniez swietnie smakuja

to jest hmm miejsce przeynaczone do modlitwy, medytacji w kosciele

nastepnym miejscem do ktorego sie udalismy po wizycie w kosciele byla hinduska swiatynia

niestety robienie zdjec w srodku jest zakazane, wiec wspomnienia zostawie dla siebie

za to w tym kompleksie swiatyn mozna juz bylo robic zdjecia

swiatynia

ostatnie spojrzenie i ruszamz dalej

sie zatkalo sie

to miala byc rozrywka dla mnie

ale zarowno cheeng jak i maria strzelali lepiej, powiedzialem im ze tak nie powinno sie traktowac gosci

dzien powoli zmierzal ku koncowi

nastepnym celem byla 2 najdluzsza na swiecie plaza, na plaze nie poszlismz bo bylo juz pozno, ale za to pozwiedalismy okolice

za ta pania wrecz bieglem zeby zrobic jej zdjecie, chyba ja tylko przestraszylem, moje faux pais

Cheeng Maria bardzo zglodnieli

Cheng i Maria

byl to naprawde mily wieczor, przez caly dzien temp oscylowala wokol 38 st, wiec dopiero teraz moglismy ostygnac

i to co tygryski lubia najbardziej w domu czekala na nas kolacja przygotwana przey tate marii, poniewaz napomknalem ze chcialbym skosztowac owocow morza, tata marii przygotowal specjalnie dla mnie 2 rodzaje krewetek oraz sos z wolowina mmm

a zeby wszystko sie dobrye skomponowalo trzeba bylo popic domowym winem ... cale to polaczenie to raj dla kubkow smakowych

co jak co ale to byl najbardziej kulinarny dzien w moim zyciu

nastepnego dnia z rana udalismy sie na przejazdzke motorem po okolicy, oczywiscie musielismy sie zatrzymac przy pobliskiej swiatyni

gziekolwiek sie nie pojedzie, wszedyie mozna znalezc takie wlasnie male swiatynie

obowiazkowo musialem zrobic sobie zdjecie z tutejszym kaplanem

kaktusy tez tu mozna znalezc

i drzewa ktore sa szersze niz wysokie

niby takie male pnacza

ale po pewnym czasie moga dac duzo frajdy

od pozatku czulem ze cos jest nie tak w tym spojrzeniu

jednak zbagatelizowalem objawy, postaowilem sie zapoznac, skonczylo sie wielkim placzem

ten twardziel nie plakal

po powrocie stwierdzilem ze zrobie sobie spacer po okolicy

domki

moja ulubiona czesc domu marii, juz sobie wyobrazam jak sie tutaj bujam czytajac gazete i popijajac kawe

nie bylbym soba gdybym nie wszedl na dach czyli w tym przypadku taras

zalapalem sie rowniez na lunch,juz nie pamietam co to bylo ale bylo naprawde pyszne, tata marii zamienia sie w boga przy garnkach

motor jest jeszcze bardziej prorodzinnym pojazdem niz myslalem, dodam tylko ze to bardzo czesty widok

niestety nie wszyscy zalapali sie na miejsca siedzace i stojace w autobusie, ten pan powinien zaplacic tylko polowe biletu za polowe ciala

Vellour wita

nie marnowalismy czasu i od razu udalismy sie aby zobaczyc slawny fort

niestety zdjecia musialem robic w biegu, gdyz musielismy odiwezc marie do jej akademika

wnetrze swiatyni

nastepnie udalismy sie na dworzec, to co zwrocilo moja uwage to stan instalacji elektrycznej

niestety nie zlapalismy autobusu, w hotelu rowniez znalazlem ciekawe rozwiazania

w ten sposob doszedl nam dodatkowy dzien na zwiedzanie, najpierw pojechalismy na kampus po marie

uczelnia na ktorej studiuje maria to druga najlepsza prywatna uczelnia w Indiach, kampus jest naprawde nowoczesny

Maria zabrala swoja przyjaciolke i razem udalismy sie autoriksza jeszcze raz do fortu cobym mogl spokojnie go pozwiedzac

najpierw zrobilismy spacer wokol murow fortu

mury fortu

tak oczywiscie musialem tego sprobowac

fort

szybko nawazalem nowe znajomosci

smacznego

hopsa

wlochate drzewo

wlochata uliczka

tuz za maria i jej przyjaciolka jest hmmm naturalne siedzenie w drzewie

bawelna indyjska

i jest mieciutkie jak pupcia niemowlaczka

lunch w restauracji chinskiej, rozne rodzaje makaronow i rozne mieska, kolejna swietna knajpa, niestety przyjemnosc dla 4 osob to 20 zl - zdzierstwo

aby wejsc do zlotej swiatyni trzeba bylo miec dlugie odzienie, bylem wiec zmusyonz do kupna tej hmmm husty, swoja droga jest to niezwykle popularny stroj wsro mezczyzn

Pech to pech :P

Jacek — Fri, 14 Aug 2009 08:26:19 +0000

Niestety kolejny post bez zdjec.

Sie rozchorowalem sie i ostatnie dni spedzilem w lozku i teraz mam tylko chwile aby skorzystac z neta.

Dobra nowina jest taka ze wracam do zdrowia i lekarz powiedzial ze moge jutro jechac na wycieczke ;)

Postaram sie was zalac zdjeciami po tych 2 weekendach, juz teraz nazbieralo sie mnostwo fotek :)

Ach i na szczescie to nie ejst swinska grypa :P

Chennai, Vellore

Jacek — Wed, 12 Aug 2009 04:30:14 +0000

Ostatni weekend spedzilem w Madrasie i Vellorze, moim przewodnikiem byl Cheeng - ten sam Cheeng ktory swietnie potrafi prac ciuchy :). Co wiecej, jakbyscie go zobaczyli w akcji z zelazkiem – jeszcze nigdy nie widzialem tak dobrze wyprasowanych ciuchow. Troche odszedlem od tematu, w kazdym razie pojechalismy razem do Madrasu, tam spotkalismy sie z dziewczyna Cheenga – Maria, ktora ma tam dom i nas w nim ugoscila. Mieszka tam rowniez jej tata, ktory w katarze byl menagerem od cateringu i swietnie zna sie na gotowaniu. Dowody beda na zdjeciach. Teraz moge powiedziec ze byla to wycieczka zwiedzajaco-kulinarna. Cheeng i Maria znaja swietne restauracje.

Niestety jakies przeziebienie mnie zlapalo, musze sie polozyc do lozka, wiec nie wiem czy dzis zaktualizuje bloga :(

Niestety w tym tygodniu same przeszkody napotykam.